بایگانی برای ‘نوشته های دیگران’ دسته

شهر کم آب روی آب!

سه شنبه, ۲۵ خرداد ۱۳۸۹

جاوید مومنی ، وبلاگ نویس در گزارشی که برایم ایمیل کرده وضعیت اسفبار شهر کرمان را به خاطر بالا آمدن سطح آبهای زیرزمینی یاد آور شده ، معضلی که دارد هویت این شهر را از بین می برد ، بدون شک حل نکردن این مشکل آن را به فاجعه ای تبدیل کرده و تا جان چند نفر از شهروندان گرفته نشود به حل آن نمی اندیشیم . این گزارش را عینا آورده ام ، خواندن آن خالی از لطف نمی باشد.

(دنباله…)

تخریب ….

پنجشنبه, ۳ اردیبهشت ۱۳۸۸

img_0073متن زیر گزارشی است ازتخریب یکی از بناهای تاریخی کرمان  که توسط ساره ضیائی دانشجوی رشته مرمت و احیاء بناهای تاریخی دانشکده هنر دانشگاه شهید باهنر کرمان  تهیه گردیده ، باکمی تامل و تفکر می توان صدها نمونه از این بنا را مرمت و مجددا به کاربری رساند ، به راستی تفاوت ما با استانهای همجوار چون یزد چیست ؟                              

کوشک عامری در درون یک باغ در خیابان سجادیه واقع شده و تاریخ ساخت آن به دوره پهلوی اول باز می گردد. امان ا… خان عامری آن را برای همسر خود بنا کرد و تا چندین سال پیش محل سکونت وی و خانواده او بوده است، به این علت تغییرات و الحاقاتی جزئی در کالبد بنا به چشم می خورد. با وجود این که این بنا در دوره پهلوی ساخته شده اما نشانه های افول معماری پس از قاجار ایران در آن به چشم نمی خورد. با وجود آن که این بنا در فرم یک کوشک ساخته شده و برون گرایی از dsc00418خصوصیات ذاتی کوشک ها به حساب می آید، اما در عین حال محرمیت درونی بسیاری از خانه های بومی ایران را در خود محفوظ داشته است و علاوه بر این که در درون یک باغ محاط شده است، در قسمت مرکزی محیط طبیعی را در خود محاط کرده و به نوعی از خصوصیت خانه های کویری (برخورداری از حیاط مرکزی) نیز استفاده نموده و محوطه ای مشابه آن را در بخش درونی کوشک می بینیم.

متأسفانه در روزهای اخیر به دلیل عدم رسیدگی و متروکه شدن این بنای تاریخی، شاهد ریزش تاق بخش مرکزی (هشتی) آن بوده ایم، که خود منجر به عدم استحکام و تخریب سریع تر سایر بخش های این بنای شخیص شده است. به طوری که پدیده رانش در آن به میزان چندین برابر حالت معمول خود ایجاد شده است، و در صورت عدم رسیدگی سریع، در اندک زمان دیگر اثری از این بنا به جای نخواهد ماند.

و این است که در شهری به مانند کرمان، که مهم ترین عامل اعتبار و اهمیت آن در حال حاضر، رونق و سابقه تمدنی پیش از این می باشد، اثری از گذشته و هویت اصیل آن باقی نمانده، دیگر باید به چه مباهات کرد، به معماری صحیح و متناسب جدید، یا به نماهای معماری سنتی نقاشی شده بر دیواره های شهر؟!!