محمد رضا هاشمی نژاد ، دوست و همکارقدیمی ام ، نمایشگاهی از آثار پوستر خود را در سومین سالگرد خاموشی مرتضی ممیز در موزه هنرهای معاصر صنعتی برپا نموده است . مجموعه ای زیبا وحرفه ای که وسواس و احساس وی را نشان میدهد . فاصله کارهای هاشمی نژاد با آنچه در فضای فعلی گرافیک این شهر رخ میدهد بسیار است ، در زمانه ای که هر آدم از راه رسیده ای با داشتن یک کامپیوتر و جند نرم افزار خود را گرافیست میداند و هرسفارش دهنده ای هم بدون داشتن هیچ اطلاعاتی سعی میکند در سفارش خود دخالت کند ، هر مدیری فکر می کند پوستر سازی از عهده تایپیست روابط عمومی اداره اش بر می آید ، دیدن آثار هاشمی نژاد برای لحظه ای آدم را از این فضای بصری آلوده جدا می کند . داشتن افرادی چون هاشمی نژاد برای فضای فرهنگی این شهر یک فرصت به شمار می آیند که میشود از تخصص و تفکر آنها بسیار استفاده نمود اما چه فایده امروزه فرصت سوزی و استعدادکشی رسم ما شده …

- به نمایشگاه بزرگ کتاب کرمان اگر سری بزنید و اگر هم نسبت به شهرتان کمی تعصب داشته باشید بدون شک تاسف میخورید از وضعیت فرهنگی این شهر ، نمایشگاهی بزرگ با غرفه های فروان اما با کیفیت بسیار پائین ، انگار به نمایشگاه کتابهای کنکور و کمک آموزشی وارد شده ای ، نه ناشر خوب و برجسته ای را میبینی و نه کتاب چاپ جدیدی ، اینجاست که حس میکنی یک شهرستانی هستی .

- یکی از غرفه داران  با اشاره به همزمانی نمایشگاه کتاب کرمان با مشهد می گو ید بسیاری از ناشران خوب کشور وحتی ناشران دولتی مشهد را انتخاب نموده و به آنجا را رفته اند و دلیلش را امکانات بیشتر نمایشگاهی مشهد و فروش بیشتر ذکر می کند ، او می گوید : ساده بگو یم درمشهد حداقل از سرما نمی لرزی .

- دوستی که در شهر کتابفروشی دارد می گو ید این روزها تنها راه بقای ما فروش کتابهای کمک آموزشی و کنکور است که آن هم دوستان ارشادی با برگزار نمایشگاهی که پر است از غرفه های کتابهای کنکور و کمک  آموزشی آن هم با ۴۰ درصد تخفیف در فروش، این بازار را هم از بین بردند

- شنیده ام که محبان رئیس اداره کل فرهنگ وارشاد اسلامی کرمان آخرین روزهای ریاستش است ، نمیدانم این خبر درست است یا شایعه ،شاید همین روزها محبان مصاحبه ای را با مطبوعات محلی تشکیل دهد و بگو ید : قطعا خواهم ماند ، اما محبان چه بماند و چه برود ، کارنامه خوبی را از خود به جا نخواهد گذاشت . برگزاری نمایشگاه کتاب همچون سایر فعالیتهای دوره ریاست محبان خبر ازاین نکته میدهد که او در کارنامه اش به دنبال آمار است .

- به هر حال نمایشگاه بزرگ استانی کتاب کرمان درجریان است ، اگر وقت دارید ، حوصله دارید ، میخواهید کنکور کارشناسی ، کاردانی به کارشناسی ، کارشناسی ارشد ، فراگیر و… امتحان دهید سری بزنید ، پی می برید که شهرستانی هستید آن هم از نوع …

گویای خموش دوساله شد … مبارک است . علی نقوی حالا یک وبلاگ نویس حرفه ای شده که جذاب می نویسدو دقیق نگاه میکند . دوستی من با او بر میگردد به چندین سال پیش در همایشی به نام بازار سرمایه ، آدمی پرشور و خوش فکر، که فهمید میتواند آینده ای روشن داشته باشد و برای همین در کرمان نماند .به هر چه و هرکجا برسد حق اوست . بعدها فهمیدم علی نقوی عکاسی هم میکند اما نه عکسهای خوش آب ورنگ بلکه عکسهایی خاکستری همچون نوشته هایش که به آدم تلنگر میزند و او را به فکر می اندازد، که فکر میکنم جای عکسهایش در وبلاگش خالیست . علی نقوی زمانی هم برای مطبوعات کرمان می نوشت ، اما به نظر من خیلی زود به فضای غیر حرفه ای آنها پی برد و حالا مدتها ست از او مطلبی در روزنامه های کرمان نمی بینم ونظراتش را در گویای خموش منتشر میسازد . به هرصورت دوسال نوشتن در فضای وب علاقه میخواهد و پیگیری . خسته نباشی و مبارک است وبلاگ نویس …

باشناخت اهمیت و جایگاه هنرهای سنتی و به جهت شناسایی هر چه بیشتر این هنرها و شناخت و آگاهی از فرهنگ و هنراصیل استان کرمان ؛ دانشکده هنر و معماری صبا  وفرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران در راستای نیل به اهداف کلان و مهم فرهنگی و هنری خود برای ارج نهادن به پیشکسوتان و شناسایی، حفظ و احیاء هنرهای سنتی ایران، اقدام به بر گزاری گردهمایی با عنوان “گنجینه‌های از یاد رفته هنر کرمان” در رشته‌های کتاب و کتاب آرایی، نگارگری، هنرهای صناعی، فرش و هنرهای مرتبط با معماری نموده اند.
 این امر علاوه بر ارج نهادن و ثبت افتخارات ، آشنایی اقشار مختلف جامعه با هنرهای مردمی و سنتی را سبب شده و اعتماد و احترام به نفس آنهارا باز گردانده و هویت از یاد رفته فرهنگی و هنری را یاد آور شده و باعث حفظ و احیا هنرهای روبه فراموشی و آشکار سازی قابلیتهای پنهان فرهنگی کرمان خواهد شد. همایش گنجینه ها در ۴ و ۵ دیماه برگزار خواهد شد و علاوه بر بخش علمی ، برگزاری نمایشگاهها وکارگاههای هنرهای سنتی از برنامه های جنبی آن خواهد بود . علاقمندان جهت کسب اطلاعات بیشتر و نحوه ارائه مقاله و شرکت در برنامه های این همایش میتوانند با شماره تلفن ۳۱۲۰۰۹۶ تماس حاصل نمایند .

اگر این روزها به نگارخانه بوتیا سر بزنید شاهد نمایشگاهی هستید از آثار تذهیب و مینیاتور کارگاه هنر صبا به مدیریت مهران رضاپور ، کارهایی که از دیدنشان لذت می بری و اگر اهل هنر هم باشی ساعتها وقت صرف دیدنشان می کنی ، مهران رضا پور هنرمند بزرگ و ناشناخته ایست  یا به قول دیگر، غیر کرمانیها بیشتر از همشهریانش او را میشناسند . او حالا پس از سالها به این نتیجه رسیده که به دور از جریان های روز هنر که هنر را سر دستی و گاها مبتذل  می کند در کارگاهش کار کند و آموزش دهد.او میگویدهیچ انتظاری از مسئولین فرهنگی و هنری ندارد جز اینکه کاری به کارش نداشته باشند . کارهای هنر جویان این نمایشگاه نیز خبر از جوانانی میدهد که عاشقانه کار میکنند و حالا هنرشان را به قضاوت گذاشته اند . نمایشگاه آثار تذهیب و مینیاتور در شهری که تمامی فعالیتهای هنری آن به حالت خاموش در آمده اتفاق در خور توجه ای است . اما لازم بود از برگزاری این نمایشگاه  که نشان دهنده موفقیت عده ای از جوانان این شهر به همراه استادشان است حمایت بیشتری میشد تا حداقل این گروه میتوانستند تبلیغات بهتری را جهت اطلاع رسانی انجام دهند . نمی دانم سازمانهای حامی جوانان به چه کار مشغولند ؟ آیا تنها وظیفه آنها برگزاری سمینار برای یافتن همسر خوب است …

این روزها  اگر از چهارراه شفا گذشته باشید بیل بوردی را می بینید  که با روبانی آنرا تزئین کرده اند و کت شلوار ال سی من را تبلیغ کرده  ، نمی دانم ایده این طرح از کیست و مشاور تبلیغاتی ال سی من  از این کار چه قصدی داشته ، اما درنهایت کاری شده خلاقانه اما ناشیانه .
احتمالا این طراح عزیز از نمونه های طرحهای تبلیغاتی خلاق در جهان چند تایی را دیده و می خواسته یک کپی برداری ناب و دست اول  انجام دهد اما در اجرا ناتوان شده و کار این شده که می بینید. کاش این تابلو در دو مرحله اجرا می گردید ، یعنی در مرحله اول  برای چند روزی روبان برروی زمینه ای می آمد که مشخص نمی کرد تبلیغ متعلق به کجاست ، چون اساسا روبان را بر روی کادو می بندند که محتویات آنرا نمی دانی که در این صورت  ذهن بیننده را برای متوجه شدن از مذمون تابلو نیز بیشتر در گیر می ساخت ، و در مرحله دوم روبان به نحوی باز شده بود و تابلو ال سی من مشخص میشد. مشکل بعدی این بیلبورد جنس روبان است که از همان پارچه تهیه شده که زیبا بروی بیل بورد نمی ایستد و حالتی شل به خود میگیرد . اجرا کننده می توانست با جایگزین کردن مواد مشابه که امروزه در تبلیغات محیطی استفاده می شود همچون پلی کربنات یا پلاستیکهای سبک شکلی بهتر را ایجاد نماید. نوشته ها و طراحی بیلبورد نیزهیچ جذابیتی را برای بیننده بوجود نمی آورد. به طور کلی بیل بورد ال سی من کار خلاقانه ایست اما همانقدر غیر حرفه ای و ناشیانه .

یادم می آید چندین سال پیش شهرداری اصفهان در یک اخطار به صاحبان زمین های بزرگ داخل شهر که بی استفاده مانده بودند اعلام کرد که ظرف یک مدت یا وضعیت زمین را معلوم کنند و یا زمین به مدت ۱۵ سال متعلق به شهرداری است و پس از آن در زمین هایی که تکلیفشان مشخص نشده بود پارکهای کوچک و زمین بازی ساخت . حالا حکایت شهر ماست و یک معادله ساده که احتمالا یا به عقل دوستان نرسیده و یا … ، کرمان ما پر است از زمین های بزرگی که خالی افتاده اند ، محل تخلیه زباله عده ای از مردم شده اند و به معتادان سرویس میدهند و شبها محل زندگی  سگها هستند، که نمونه ای از آن می توان به زمین خیابان بهشتی جنب بانک کشاورزی اشاره نمود که سالها بدون مصرف باقی مانده . اگر صاحب یک زمین میخواهد به قیمت زمینش افزوده شود شهروندان دیگر چه گناهی کرده اند ؟ اما اینکه محل اشکال این طرح در کرمان چیست یا چرا تاکنون شهرداری این شهر به چنین کاری اقدام نکرده  سئوالیست که بارها ذهن مرا مشغول کرده …!
به نظر شما ساختن یک پارک کوچک یا چندین زمین بازی فوتسال ، والیبال ، بسکتبال و … چقدر هزینه دارد ؟ به نظر شما جایگاه تفکر در بهبود وضعیت شهرکجاست ؟