شهرداری کرمان که زیبا سازی را یکی از اصلی ترین محورهای کاری خود قرار داده ، دست به کار عجیب و بی سابقه دیگری زد .
مجسمه خواجوی کرمانی که در سال ۱۳۷۰ همزمان با برگزاری کنگره جهانی خواجوی کرمانی توسط مرحوم علی قهاری استاد برجسته مجسمه سازی ایران از جنس برنز ساخته شده است . توسط شهرداری کرمان به رنگ طلایی در آمد .
بله ، تعجب نکنید ، مجسمه برنزی به رنگ طلایی در آمد . کاری که در کشور وحتی در دنیا بی سابقه است . این عمل که در ادامه پروژه های زیبا سازی شهرداری کرمان و برای آماده سازی شهر جهت استقبال از نوروز و میهمانان نوروزی محسوب میگردد احتمالا از تئوریهای مهندس عسگری رئیس سازمان زیبا سازی شهر کرمان است . اما عده ای نظر مهندس رحمتی شهردار منطقه ۴ را نیز بی تاثیر نمیدانند . لازم به توضیح است آثار برنزی به سادگی و با هزینه بسیار کم بوسیله اسیدهای ضعیف قابل تمیز کردن میباشند به طوری که مجسمه خواجو نیز میتوانست به سادگی تمیز گردد و جلا پذیر شود . به هر صورت این کار بزرگواران شهرداری خبر از تخصص و شعور بالای این دوستان میدهد.

آنچه امروز توسط معاونت خدمات شهری به مدیریت مهندس کردی در شهر جلوه کرده نشان از اراده پولادین در تغییر مبلمان شهری مرکز پهناورترین استان کشور یعنی کرمان دارد …..
متن بالا بخشی از مطلبی است که در روزنامه همشهری ویژه استان کرمان در تاریخ ۲۹ بهمن ماه با عنوان ( مبلمان شهری کرمان استاندارد میشود ) چاپ گردیده و خبر از تلاش شهرداری برای زیبا سازی کرمان می دهد . اما این زیبا سازی چیست و بر اساس چه معیاری سنجیده میشود ؟ آیا صرفا رنگ کردن دیوارها ، نصب چراغ رنگی در پیاده روها ، نصب ایستگاههای اتوبوس زشت و بد قواره و…زیبا سازی محسوب میشود ؟ در قسمتی دیگر از این گزارش آمده است : شهر یک اثر هنری بزرگ است که آفرینندگانی به وسعت خود و به تعداد جمعیتش دارد …
اما اگر داور منصفی باشیم و از هنر و اثر هنری هم اطلاعاتی داشته باشیم پی میبریم که آفرینندگان اثر هنری شهر کرمان آدمهایی هستند بدون تخصص که فقط افکار خود و حلقه تنگ گروه مشاوران خود را اجرا میکنند .دسته گلهای این جماعت را حالا میشود از گوشه گوشه این شهر دید و حسرت خورد به آنچه بر سر این شهر می آید و هویت آنرا از بین میبرد . کرمان در آینده نزدیک تبدیل به شهری میشود که در جوی های خیابانهایش به جای درخت تابلوهای تبلیغاتی نصب گردیده و بر در و دیوارش تصویرهایی نقش میبندد بدون هیچ معیار زیبا شناسی و بومی نگری ونورهای سبز و آبی با پایه های فلزی شبها روشنش میکنندو این معنای زیبا سازیست و استاندارد سازی .
اراده پولادین مهندس کردی و همکارانشان تمجیدی است غیر حرفه ای و کودکانه از گزارش یک رسانه که افراد را تبلیغ میکند اما اقدامات را نقد نمی کند .

تصویری که می بینید تابلویی است که سالها در سر در یکی از سالنهای ورزشی همین کرمان خودمان نصب شده و مربوط است به خانه ژیمناستیک که از زیر مجموعه های سازمان تربیت بدنی به شمار میرود ،  شاید شما نیز بارها این تابلو را دیده اید ، این تابلو مانند صدها تابلو یی است که بدون رعایت هیچ یک از قواعد زیبا شناسی ، طراحی ، تبلیغات شهری و…. بر در ودیوار شهر ما آویخته شده و چشمان من و شما را آزار میدهد  وهیچ سازمانی وظیفه خود نمیداند که این زشتی ها را از شهر بزداید اما تاسف بار تر آنکه این تابلو احتمالا به تائید مدیران آن سازمان مربوطه و یا حداقل مدیران روابط عمومی رسیده است .