با تعطیلی موزه، فسیل‌های چند میلیون ساله کرمان بار کامیون شد

دوستم ، محسن شفیعی بافتی با ارسال یک ایمیل از تعطیلی موزه دیرینه شناسی کرمان وبردن فسیل های چند میلیون ساله به مکانی نامعلوم نوشته، بدون هیچ توضیحی شما را به خواندن این متن دعوت می کنم واز تمام بزرگواران که می توانند جلوی از بین رفتن این ثروت ملی را بگیرند تقاضای کمک و همراهی دارم .بی شک حافظه مردم کرمان تلاش هریک از عزیزان در راستای اعتلا و ارتقای فرهنگی و علمی کرمان را فراموش نخواهند کرد.

در موزه دیرینه‌شناسی شش‌ساله شهر کرمان که به مدت سه سال برق آن قطع بود برای همیشه بسته شد و هزاران فسیل منحصربه‌فرد این موزه بار کامیون‌ها شدند. این فسیل‌ها از پنج تا ۵۷۰ میلیون سال قدمت دارند.در موزه دیرینه‌شناسی شش‌ساله شهر کرمان که به مدت سه سال برق آن قطع بود برای همیشه بسته شد و هزاران فسیل منحصربه‌فرد این موزه بار کامیون‌ها شدند. به نوشته خبرگزاری مهر، پس از گذشت تنها سه سال از کار موزه دیرینه‌شناسی کرمان درنهایت برق این محل در سال ۸۶ قطع شد و به همین دلیل موزه تعطیل شد.  با این حال، به گزارش این خبرگزاری، سال گذشته، ۱۳۸۸، همزمان با بازدید یک هیئت فرانسوی به همراه چندین دانشمند دیرینه‌شناس اروپایی برق موزه مجددا وصل شد، اما روز بعد از این بازدید برق بار دیگر قطع شد. موزه دیرینه‌شناسی کرمان در سال ۸۳ با همکاری محسن تجربه‌کار، دیرینه‌شناس کرمانی، و شهرداری کرمان تاسیس شد. در این موزه چهار هزار فسیل به نمایش گذاشته شده بود و ۳۰ هزار فسیل نیز در انبار این مرکز نگهداری می‌شد. آقای تجربه‌کار، دیرینه‌شناس ایرانی، ضمن اظهار بی‌اطلاعی از سرنوشت فسیل‌های بارشده در کامیون‌ها و گفت: «هر کدام از این فسیل‌ها دارای ارزش علمی و تاریخی بالایی است و از پنج تا ۵۷۰ میلیون سال قدمت داشتند.» در همین حال ابولقاسم سیف‌الهی، شهردار کرمان، دلیل تخلیه موزه را غیرمقاوم بودن ساختمان آن خوانده و گفت: «این موزه سال‌هاست که تعطیل شده است و به دلیل قرار گرفتن موزه در زیرزمین آب از دیوارها و سقف آن نفوذ می‌کرد که نشان از عدم استحکام آن بود.» وی همچنین به مشکل‌آفرینی معتادان اشاره کرد و گفت: «در ضمن این پارک [محل موزه] محل تجمع معتادان شده بود و از پنجره‌های بیرونی موزه اقدام به ریختن آشغال می‌کردند و درنهایت مجبور به تخلیه موزه شدیم.» این مقام شهر کرمان اما توضیح نداد که چرا به جای تعطیلی موزه معتادانی که در پارک جمع می‌شدند جمع‌آوری نشده‌اند.  پیشتر در مهرماه سال جاری، مدیر موزه دیرینه‌شناسی کرمان هشدار داده بود که گورستان دایناسورها در نزدیکی شهر کرمان با میلیون‌ها سال قدمت در معرض تخریب قرار گرفته است. وی در آن زمان گفت: «این فسیل‌ها ثروت ملی استان کرمان است که باید حفظ شود، اما در حال خراب شدن هستند و با این حال برخی افراد در حالی از تخریب جای پای دایناسور در روستای ده علیرضا ابراز نگرانی می‌کنند که خود فسیلها در حال از بین رفتن هستند.» وی با اشاره به کشف تخم جانوران هم‌عصر با دایناسورها در کرمان افزود: «در کشورهای دیگر میلیون‌ها دلار خرج پیدا کردن دی‌ان‌ای و شبیه‌سازی این حیوانات می‌شود، اما ما در کرمان تخم این حیوانات را در اختیار داریم.» مدیر موزه دیرینه‌شناسی کرمان یکی از مهم‌ترین کشف‌های علم فسیل‌شناسی در کرمان را وجود تخم‌های فسیل‌شده حیوانات هم‌عصر با دایناسور در کرمان دانست و گفت: «در خصوص این مجموعه کتابی نیز در یکی از دانشگاه‌های نیوزیلند چاپ شد، زیرا این فسیل‌ها می‌توانند تحولی در خصوص آشنایی با نحوه زندگی و شکل ظاهری این جانوران ایجاد کنند.»

شهر کم آب روی آب!

جاوید مومنی ، وبلاگ نویس در گزارشی که برایم ایمیل کرده وضعیت اسفبار شهر کرمان را به خاطر بالا آمدن سطح آبهای زیرزمینی یاد آور شده ، معضلی که دارد هویت این شهر را از بین می برد ، بدون شک حل نکردن این مشکل آن را به فاجعه ای تبدیل کرده و تا جان چند نفر از شهروندان گرفته نشود به حل آن نمی اندیشیم . این گزارش را عینا آورده ام ، خواندن آن خالی از لطف نمی باشد.

ادامه خواندن “شهر کم آب روی آب!”

تخریب ….

img_0073متن زیر گزارشی است ازتخریب یکی از بناهای تاریخی کرمان  که توسط ساره ضیائی دانشجوی رشته مرمت و احیاء بناهای تاریخی دانشکده هنر دانشگاه شهید باهنر کرمان  تهیه گردیده ، باکمی تامل و تفکر می توان صدها نمونه از این بنا را مرمت و مجددا به کاربری رساند ، به راستی تفاوت ما با استانهای همجوار چون یزد چیست ؟                              

کوشک عامری در درون یک باغ در خیابان سجادیه واقع شده و تاریخ ساخت آن به دوره پهلوی اول باز می گردد. امان ا… خان عامری آن را برای همسر خود بنا کرد و تا چندین سال پیش محل سکونت وی و خانواده او بوده است، به این علت تغییرات و الحاقاتی جزئی در کالبد بنا به چشم می خورد. با وجود این که این بنا در دوره پهلوی ساخته شده اما نشانه های افول معماری پس از قاجار ایران در آن به چشم نمی خورد. با وجود آن که این بنا در فرم یک کوشک ساخته شده و برون گرایی از dsc00418خصوصیات ذاتی کوشک ها به حساب می آید، اما در عین حال محرمیت درونی بسیاری از خانه های بومی ایران را در خود محفوظ داشته است و علاوه بر این که در درون یک باغ محاط شده است، در قسمت مرکزی محیط طبیعی را در خود محاط کرده و به نوعی از خصوصیت خانه های کویری (برخورداری از حیاط مرکزی) نیز استفاده نموده و محوطه ای مشابه آن را در بخش درونی کوشک می بینیم.

متأسفانه در روزهای اخیر به دلیل عدم رسیدگی و متروکه شدن این بنای تاریخی، شاهد ریزش تاق بخش مرکزی (هشتی) آن بوده ایم، که خود منجر به عدم استحکام و تخریب سریع تر سایر بخش های این بنای شخیص شده است. به طوری که پدیده رانش در آن به میزان چندین برابر حالت معمول خود ایجاد شده است، و در صورت عدم رسیدگی سریع، در اندک زمان دیگر اثری از این بنا به جای نخواهد ماند.

و این است که در شهری به مانند کرمان، که مهم ترین عامل اعتبار و اهمیت آن در حال حاضر، رونق و سابقه تمدنی پیش از این می باشد، اثری از گذشته و هویت اصیل آن باقی نمانده، دیگر باید به چه مباهات کرد، به معماری صحیح و متناسب جدید، یا به نماهای معماری سنتی نقاشی شده بر دیواره های شهر؟!!